Tematyka identyfikacji wizualnej w komunikacji rynkowej obejmuje sporo elementów, które funkcjonują poza kanałami cyfrowymi i nie są powiązane wprost z reklamą w mediach. W przestrzeni publicznej oraz w relacjach zawodowych od wielu lat teraźniejsze są przedmioty użytkowe i symboliczne, które pełnią funkcję nośników informacji o marce, wydarzeniu lub inicjatywie. Ich rola nie polega wyłącznie na przekazie wizualnym, lecz również na budowaniu skojarzeń kulturowych i społecznych, które zmieniają się wraz z trendami a także oczekiwaniami odbiorców.

Analiza takich rozwiązań na prawdę często uwzględnia kontekst psychologiczny, sposób odbioru znaków graficznych oraz znaczenie powtarzalności motywów w powszechnym otoczeniu.

W tej kategorii mieszczą się rozmaite gadżety firmowe z logo, które pojawiają się w pracy, w trakcie spotkań branżowych, konferencji czy wydarzeń edukacyjnych. Przedmioty te bywają interpretowane jako detal komunikacji wizualnej, a nie jako metoda bezpośredniego przekazu sprzedażowego. Z perspektywy badań nad marketingiem i socjologią konsumpcji ważne jest to, że takie rozwiązania funkcjonują w przestrzeni użytkownika przez dłuższy czas, co odróżnia je od przekazów jednorazowych. Znaczenie mają tutaj materiały, forma, trwałość a także zgodność z obowiązującymi standardami estetycznymi, które wpływają na sposób postrzegania samego symbolu graficznego.

Odrębną grupę stanowią maskotki reklamowe z logo, które na prawdę bardzo często analizowane są w kontekście komunikacji wizualnej skierowanej do szerokiego grona odbiorców. Ich obecność bywa zauważalna na wydarzeniach publicznych, w przestrzeniach wspólnych lub jako detal identyfikacji akcji informacyjnych. Maskotki jako obiekty kulturowe mają długą historię i są przedmiotem zainteresowania badaczy zajmujących się symboliką oraz wpływem form antropomorficznych na odbiór przekazu. W tym ujęciu istotne jest nie samo przeznaczenie takiego przedmiotu, lecz znaczenie, jakie przypisują mu różnorakie grupy społeczne.

Z punktu widzenia treści informacyjnych istotne jest rozróżnienie między opisem zjawiska a oceną jego skuteczności czy zasadności. Przedmioty oznaczone znakami graficznymi funkcjonują jako element większego systemu komunikacji i nie istnieją w oderwaniu od kontekstu społecznego, kulturowego a także prawnego. Ich obecność w otoczeniu może być analizowana pod kątem trendów, historii wzornictwa lub przekształceń w sposobach przekazywania informacji, bez konieczności przypisywania im wartości promocyjnych. Takie neutralne ujęcie daje możliwość skupić się na faktach i mechanizmach, które kształtują współczesne formy komunikacji wizualnej.

Sprawdź: miś z logo.