Budownictwo i architektura

Portfenetry szklane w budownictwie wielorodzinnym – przepisy i uwarunkowania techniczne

Przy projektowaniu budynków z dużymi oknami należy rozwiązać kilka kwestii, które nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka. Jedną z nich jest zabezpieczenie przeszkleń znajdujących się blisko poziomu podłogi. W takich miejscach wykorzystuje się portfenetry szklane, czyli przegrody montowane na zewnątrz okien, najczęściej w otworach bez tradycyjnego balkonu.

Ich celem jest ograniczenie ryzyka wypadnięcia przez okno, a równocześnie zachowanie dostępu światła dziennego i widoku na otoczenie. Konstrukcje tego rodzaju spotyka się zarówno w nowych budynkach mieszkalnych, jak i w trakcie modernizacji istniejących obiektów. Sposób ich stworzenia uzależniony jest od układu elewacji, wymiarów okna a także miejsca przeznaczonego na mocowanie. Warto wspomnieć, że przegroda nie jest elementem tylko dekoracyjnym. Musi spełniać określoną funkcję ochronną, dlatego jej kształt i sposób montażu powinny wynikać z projektu technicznego, a nie tylko z przyjętej koncepcji wizualnej.

Przed wyborem konkretnego rozwiązania trzeba ustalić, z jakim rodzajem podłoża będzie połączona konstrukcja. Inaczej przebiega montaż w ścianie żelbetowej, a zupełnie inaczej w przegrodzie o kilku warstwach, obejmującej też izolację termiczną. Istotne jest określenie położenia elementów nośnych oraz dobranie mocowań do przewidywanych obciążeń. Szczególne znaczenie ma nacisk wiatru, który zmienia się w współzależności od wysokości budynku, jego umiejscowienia i kształtu elewacji. Portfenetry szklane mogą być mocowane za pomocą uchwytów punktowych albo profili, w których osadzona jest krawędź tafli. Wybór zależy w głównej mierze od wielkości przeszklenia, wymogów projektowych i sposobów technicznych obiektu. Na etapie pomiarów należy uwzględnić też położenie ramy okiennej, parapetu, obróbek blacharskich i innych elementów znajdujących się w pobliżu. Jeżeli już te kwestie zostaną pominięte, w trakcie montażu może się okazać, że zaplanowane punkty mocowania kolidują z istniejącą zabudową. W starszych budynkach dodatkowym utrudnieniem bywa brak całkowitej dokumentacji albo zmiany wprowadzone w trakcie wcześniejszych remontów.

Kolejną kwestią jest dobieranie szkła a także pozostałych części systemu. W konstrukcjach pełniących funkcję bariery wykorzystuje się stosownie dobrane szkło bezpieczne, w tym opcje hartowane i laminowane. Materiały te różnią się właściwościami i zachowaniem po rozbiciu, dlatego ich zastosowanie powinno odpowiadać wymaganiom konkretnego projektu. Liczy się nie tylko grubość tafli, lecz również jej wymiary, sposób podparcia, obróbka krawędzi a także rozmieszczenie uchwytów. W przypadku szkła mocowanego punktowo istotne są również otwory i odległości od krawędzi, ponieważ wpływają na pracę materiału pod obciążeniem. Z kolei profile liniowe wymagają odpowiedniego dostosowania do grubości tafli i przewidzianego sposobu jej osadzenia. Nie trzeba własną pracą zastępować wskazanych elementów innymi mocowaniami ani edytować parametrów szkła bez sprawdzenia zgodności z dokumentacją. Pozornie niewielka modyfikacja może zmodyfikować rozkład sił w konstrukcji. Wszelkie odstępstwa powinny być oceniane przez osobę odpowiedzialną za rozwiązania techniczne, z uwzględnieniem obowiązujących wymagań.

W trakcie użytkowania przegrody znaczenie ma nie tylko stan samego szkła, ale też kondycja mocowań i przystępność powierzchni do czyszczenia. Na taflach osadzają się zanieczyszczenia z powietrza, ślady deszczu oraz pył, a ich ilość zależy od położenia budynku i warunków otoczenia. Przy oknach na wysokich kondygnacjach należy przedtem przewidzieć sposób mycia zewnętrznej strony szkła, ponieważ dostęp z wnętrza może być ograniczony. Do pielęgnacji należy stosować środków odpowiednich dla przeznaczonych materiałów, by nie uszkodzić szkła, uszczelek ani powłok ochronnych na elementach metalowych. Podczas okresowych testom warto zwracać uwagę na pęknięcia, wyszczerbienia krawędzi, korozję oraz oznaki poluzowania albo przesunięcia mocowań. Uszkodzeń nie należy oceniać wyłącznie na bazie ich wielkości czy widoczności. Dosłownie niewielka zmiana może wymagać sprawdzenia, o ile znajduje się w pobliżu punktu mocowania. W sytuacji zauważenia nieprawidłowości potrzebna jest ocena techniczna i uwarunkowanie dalszego postępowania. Zakres przeglądów a także konserwacji powinien wynikać z dokumentacji zastosowanego systemu i warunków jego eksploatacji.

Zobacz także: ściany z luster fazowanych łódź.